'E PAZZIELLE

[Teresa De Sio, Francesco Bruno]

O mare vene e va

e ll'onda se fa carè

mille pazzielle 'ncoppa a rena.

O mare vene e va

po' torna pe s'e piglià

che le dispiace d'e lassà.

So 'e ccose ch'e perduto

e chelle che te si scurdato,

stanotte tornano

fatte e stelle e mare.

E firmate a guardà

e contale a una a una,

mille pazzielle sott'a luna,

se veneno a pusà,

è 'o mare che vò parlà

cu sti pazzielle p''e criature.

So 'e cose chiù luntane

e chelle che so chiù vicine,

so 'e cose che nun 'e fatto

a tiempo a di,

so 'e lacreme e 'e resate,

so ll'uocchie 'e chi ha chiagnuto,

so 'e mmani e chi

nun l'e dato a mano mai.

Ma nun te sbaglià

cu sti pazzielle,

acqua e mare no,

nun vene pe restà,

ma t' 'e ffa vedè

na vota sola,

comm' 'e suonne che

o sole fa sparì,

po' s'e pporta e chi sà addo va.

O mare vene e va

e ll'onda se fa carè

mille pazzielle 'ncoppa 'a rena.

O mare vene e va

che nun te vò fa scurdà

e pparole che diciste ajere,

so 'e ccose ch'e cercato

e che 'o tiempo nun t'a purtato,

so 'e mille sfizi

che nun te può levà,

so 'e suonne ch' 'e sunnato,

so 'e notti ch'ea passà scetato,

so tutt' 'e juorne

ch'ancora hanna arrivà.

Ma nun te sbaglià

cu sti pazzielle,

acqua e mare no,

nun vene pe restà,

ma t' 'e ffa verè

na vota sola,

comm' 'e suonne che

o sole fa sparì,

po' s'e pporta e chi sà addo va.